نیویورک تایمز نوشت، اقدام ترامپ برای تغییر معادلات در ونزوئلا که با پشتوانه نظامی همراه است، نه تنها منبع دیرینه نفت چین را نشانه رفته، بلکه سلطه گسترده اقتصادی پکن در آمریکای لاتین را نیز هدف گرفته است.
نفوذی که طی دو دهه با سرمایهگذاریهای کلان و دیپلماسی اقتصادی بیسروصدا ساخته شده، اکنون با این چالش جدید روبهروست.
از منظر چین،اقدام رئیسجمهور ترامپ برای در دست گرفتن کنترل اوضاع در ونزوئلا، حملهای مستقیم به منبع دیرینه نفت این کشور محسوب میشود؛ منبعی که با میلیاردها دلار وام و سالها سرمایهگذاری سیاسی به دقت پرورش یافته است اما ترامپ چشمانداز وسیعتری نیز برای اعمال قدرت ترسیم کرده که شامل شکستن برتری اقتصادی چین در سراسر آمریکای لاتین میشود.
تمرکز جدید او و تمایل به پشتیبانی از آن با قوای نظامی، این تهدید را ایجاد میکند که چنگال اقتصادی چین در منطقهای کاهش یابد که این کشور با استفاده نامحسوس از حجم انبوه تجارت، وامهای عظیم و مشارکتهای مالی، نفوذ خود را در آن بنا کرده است.
چین از سطح تجاری ناچیز در این منطقه در دو دهه پیش، به حجم مبادلات دوجانبهای بالغ بر ۵۰۰ میلیارد دلار در سال ۲۰۲۴ رسیده است.
شرکتهای معدنی چین، مس از پرو و لیتیوم از آرژانتین استخراج میکنند. کنگلومراهای کشاورزی چین، کالاهای حیاتی مانند سویا را از برزیل وارد میکنند.شرکتهای تأمین انرژی چین، برق شهرهای کامل را تأمین میکنند. چین کنترل بخش عمدهای از زیرساختهای حملونقل دریایی و بنادری را در دست دارد که کالاها را در عرض اقیانوس آرام جابهجا میکنند.
